امروز : دوشنبه ۷ مهر ۱۳۹۹ ساعت : ۸:۲۶ PM
یادداشت عبارت
به بهانه ۹ اردیبهشت، روز شورای اسلامی شهر و روستا؛

شورای اسلامی شهر و روستا؛ بودن یا نبودن مسئله این است

شورای شهر+عبارت
    -     کد خبر: 51199
    -     تاريخ انتشار : ۱۳۹۹/۲/۹|۱۱:۴۳
سرویس : جامعه >> شهری
قرار بود این شورا در مردمی تر شدن اداره ی امور کشور و همچنین استفاده از ظرفیت های پنهان موجود در جامعه کمک حال حاکمیت باشد اما پس از بیست و اندی سال همچنان در تعیین وظایف خود و ارتباط گرفتن با مردم و حل مشکلات کسانی که به آن ها رای داده اند آنچنان که باید و شاید کارا ظاهر نشده.

یادداشت عبارت: یک جمله معروف هست که می گوید: تا چیزی را امتحان نکردی هرگز به قول و گفته دیگران اعتماد نکن. این جمله یادآور ضرب المثل معروف «شنیدن کی بود مانند دیدن» نیز هست. پسر خوش قیافه و تحصیل کرده ای را در نظر بگیرید که به خواستگاری دختری رفته و با تعریف و تمجید خانواده و اهل محل توانسته هرطور شده اعتماد خانواده عروس را جلب نماید، در ظاهر هم هیچ کاستی به چشم نمی خورد، همه می گویند او فرد خوبی است و شواهد هم بیانگر همین امر است اما با گذشتن شب اول و طلوع آفتاب اولین روز زندگی مشترک، مشکلات یکی پس از دیگری سر باز می کنند. بد رفتاری ها شروع می شود، دست بزن، محدود کردن و غیره و غیره. چیزهایی که نه اهل محل راجع به آن گفتند و نه ظاهرش چیزی از آن نشان می داد. سپس آفتاب زندگی در طلوع بوی غروب می گیرد و این شاید کمترین سرنوشت کسی باشد که به گفته های دیگران بیش از اندازه اعتماد می کند.

شاید این روزها احوالات شوراهای اسلامی شهر و روستا عجیب با مثال بالا سازگار شده. عمده جمعیت کشور در زمان تاسیس شورا، تعریف و تصور درستی از فعالیت هایش نداشته اند. در تعاریف دیگران نیز مثل همیشه جز خوبی از آن نمی شنوید اما در عمل، این نهاد فرسنگ ها با ماهیت وجودی خود فاصله گرفته است. در زمان شروع به کار این شورا آیه قرآنی (و امرهم شوری بینهم) بود که مورد توجه قرار گرفت و آغازی شد بر فعالیت های این نهاد اما با گذر 22 سال از آن روز تعریف ایرانی ها از شورا نهادی است پر زرق و برق اما کم کاربرد که در بعضی از شهر ها سالهاست در اختیار عده ای محدود است و در بعضی مکان ها هر چهار سال تمام نفراتش تغییر می کند.

ماجرا از نهم ارديبهشت ماه 1358 شروع شد. در آن روز رهبر انقلاب، طي فرماني به شوراي انقلاب توصيه كردند كه آيين نامه تدوينِ شوراهاي اسلامي را تنظيم كرده تا اصل حضور و مشاركت مردم در عرصه‏هاي تصميم‏گيري تأمين گردد. و در نهایت در 20 مهر 58 اولین انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا در ایران در حالي برگزار شد كه تنها هشت ماه از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي ايران گذشته بود. اما به علت نقص در قوانين، اين شوراها، فعالانه به كار خود ادامه ندادند تا در سال 77 و در دولت اصلاحات با تدوین قوانین جدید برای بار دیگر این شورا تشکیل شد.

قرار بود این شورا در مردمی تر شدن اداره ی امور کشور و همچنین استفاده از ظرفیت های پنهان موجود در جامعه کمک حال حاکمیت باشد اما پس از بیست و اندی سال همچنان در تعیین وظایف خود و ارتباط گرفتن با مردم و حل مشکلات کسانی که به آن ها رای داده اند آنچنان که باید و شاید کارا ظاهر نشده. امروز بیشترین چیزی که در شورا توجهات را جلب می کند حاشیه ها و درگیری های موجود در آن است نه عملکرد ها و وظایف محوله.

برخی افراد به محض ورود به شورا، یک شبه صاحب قدرت زیادی می شوند. آنقدر زیاد که از آن پس بابت کارهایشان به هیچ نهاد و سازمان و افرادی پاسخگو نیستند. قانون نیز پیش بینی خاصی برای این موضوع نداشته و همین مسئله این شورا را به یکی از بی نظارت ترین نهادهای حاکمیت بدل کرده است. این در حالی است که شهردار هر شهر که با نظر شورا انتخاب می شود، برای کوچکترین کار خود موظف است که به شورا توضیح ارائه دهد.

به دست آوردن چنین قدرتی عموما بر رفتار برخی اعضای این نهاد تاثیر می گذارد و چند ماه پس از ورود به ساختمان شورا، آدم قبلی جای خود را به فردی خودخواه و مستبد می دهد. البته این خاصیت قدرت است که انسان را به سمت دیکتاتوری و نشنیدن نظرات مخالفان می کشاند. حال اگر نظارتی روی این قدرت نباشد، پیشبینی سرانجام آن کار دشواری نیست.

اگر مدیوم شهر و کشور را یکی در نظر بگیریم، حتی نماینده مجلس هم چنین قدرتی ندارد. او می تواند از رئیس جمهور پرسش داشته باشد و او را به چالش بکشد و یا نهایتا می تواند وزرا را استیضاح کند که شخص درجه دوم در دولت هستند، اما شورای شهر بدون هیچ توضیحی هر روزی که بخواهد می تواند با یک جلسه ساده شهردار، که شخص اول در مدیریت شهری محسوب می شود را برکنار و فرد دیگری را جایگزین آن کند. همانطور که در این بیست و دو سال مثال هایی از این دست زیاد از نظرمان گذشته است.

این ضعفها ریشه در تاریخ و فرهنگ استبدادزده و تبعیتی، قبیله ای و عـشیره ای تـمرکزگرا و دیوانسالارانه، ما دارند که روحیات و خلقیاتی از قبیل خود محوری، نقدناپذیری، سیاست زدگی، خویشاوند سالاری، غوغا سالاری، وظیفه نـشناسی و. . . را در وجـود مـا نهادینه کرده اند و اگرچه برخی با عزت نفس بر آن‌ فائق آمدند، اما بسیاری فریفته شدند. چه بسا کسانی که دموکراسی درس می دهند و یا ترویج می کنند، ولی فرهنگ شخصی و رفـتار آنان به گونه ای است که هیچکس جرات ارائه کوچک ترین نقد ملایم به آنها را ندارد.

اگر افراد اسم و رسم دار و مطرح شهر که بیشتر در همان چند دوره ابتدایی شورا در این نهاد فعالیت داشتند را فاکتور بگیریم، بسیاری از اعضای این مجموعه در سراسر کشور با جیب خالی وارد این ساختمان شدند و با ماشین های چند میلیاردی از پارکینگ آن بیرون آمدند. چرا و چگونه اش را شاید همان هایی که با تعجب از هم می پرسند که مثلا در این چهار یا هشت سال چه شد که وضع فلانی از این رو به آن رو شد، بهتر از همه می دانند. انگار این موضوع برای همه به امری عادی بدل شده و اگر کسی ماشین زیر پایش هم عوض نشود،بقیه مطمئن می گویند پول ها را جای دیگر گذاشته و به اصطلاح رو نمی کند! چرا؟ چه شد که از (و امرهم شوری بینهم) رسیدیم به فلانی 4 ساله بارش را بسته و رفته؟

گروهی از آن ها که در و دیوار اتاق ها و یا سخن آغاز کلامشان چیزی جز همین آیه مبارک قرآن در خصوص مشورت کردن نیست، در ابتدایی ترین وظیفه ی خود یعنی تعیین شهردار دچار اختلاف نظر های اساسی می شوند هرچند که این مسئله در نگاه اول غیر قابل اجتناب به نظر می رسد اما دعوا و درگیری و گاها قهر ! در شوراهای اسلامی شهر ها موضوعی است که در این سال ها زیاد به چشم آمده است. گویی هرکدام از افراد می خواهند سلیقه خود یا جناحشان را به بقیه تحمیل کنند بدون کمترین شور و مشورت که این تضادی بس بزرگ بین ماهیت این نهاد و عمل آن ایجاد می نماید. بعضی نیز پا را فراتر از جناح و سلیقه می گذارند و اصلا با انگیزه شهردار شدن پا به شورا می گذارند! این دسته از افراد که فکر می کنند هیچ شخص لایق تر از آنان در شهر نفس نمی کشد تصمیم می گیرند تمام وظایف سخت و طاقت فرسا را یک تنه به عهده بگیرند و آنقدر هم فروتنانه به این امر تن می دهند که به قول معروف دل مرغان آسمان هم برایشان کباب می شود.

عمده اعضای شورا حد وسط هم ندارند و یا عاشق دل خسته شهردار می شوند و یا چنان کینه ای از او به دل می گیرند که انگار دستان او به خون نزدیک ترین کسانشان آلوده شده. اجازه دهید به دلیل این مسائل هم اشاره نکنیم زیرا در ایام شیوع ویروس، دادگاه ها بسی خطرناک تر از منازل است!

اگر به شورانشینان و شورا دوستان بر نمی خورد باید گفت تجربه نشان داده در صورت نبود شورا در ایران آب از آب تکان نخواهد خورد! البته این مسئله برای همه صدق می کند به غیر از برخی پیمانکاران که نزدیکترین افراد به شوراها در شهر هستند. بعضی به کنایه حتی اعضای شورا را نمایندگان پیمانکاران در شهرداری می دانند و نه مردم.

دیگر همه می دانند که برای گرفتن پروژه ای از شهرداری معمولا باید از کانال شورا عبور کرد. مسئله ی امضاهای طلایی که این روزها دربین مردم مطرح است از همین سفارشات و به قول معروف آشنابازی ها سرچشمه گرفته که معنی مفهوم کلی اش به زبان ساده سواستفاده از جایگاه و استفاده از رانت است. این قضیه زمانی تاسف بار تر می شود که این جایگاه را مردم به شخص داده و به او اعتماد کرده باشند.

متاسفانه در عمر 22 ساله شورا بیشتر از خدمات ارائه شده، نکات عجیب و حاشیه های باور نکردنی دیده می شود. بیشترین دستگیری ها در تاریخ جمهوری اسلامی در همین نهاد و در همین مدت زمان کوتاهی که از عمر آن می گذرد رخ داده و مضاف بر آن هر جرمی که در تصورتان بگنجد در آن اتفاق افتاده است. از دزدی و اختلاص گرفته تا تا اعمال غیراخلاقی...

از دیگر هنرهای برخی از اعضای شورا، دخالت در زمان انتخابات مجلس است. آن ها که خود را نماینده مردم شهر و دارای پایگاه اجتماعی می دانند با ایجاد باند و دسته و گروه در پشت صحنه، سعی دارند فضیلت هایشان در این رابطه را نیز به رخ مردم بکشند. هرچند در غالب یک نماینده شورای شهر حمایت از کاندید مشخص جرم محسوب می شود اما بعضی از آن ها در این سالیان هرچه را یاد نگرفته باشند دور زدن قوانین را از بر شده اند. به جرات می توان گفت از زمان به روی کار آمدن شورا، بسیاری از نمایندگان مجلس با حمایت و ارتباط بعضی از آن ها راهی بهارستان شده اند و به همین سبب همواره پیش از مردم خود را مدیون آنان می دانند. شاید اگر شورا نبود ترکیب مجلس در این 20 سال چیزی غیر از این بود که دیدیم.

مسئله این جا است که این دور باطل همچنان ادامه دارد و انگار نه آن دسته از افراد از این وضع خسته می شوند و نه مردم. البته اگر مردم خسته هم بشوند طبق عادت سخنی به زبان نمی آورند ولی آقا یا خانم عضو شورای شهر و روستا این مسائل تا به کی قرار است ادامه پیدا کند؟

امروز 9 اردیبهشت روز شورای اسلامی شهر و روستا در تقویم کشور است. هرسال در این روز از فضیلات و نیکی های شورا گفتیم، به این امید که شاید بهبود در این روند مسموم اتفاق افتد و نفعش شامل تمامی ساکنین شهرها و روستاهای کشور شود اما انگار تاریخ برای ما فقط انتظار خواسته. انتظاری که شاید تا ابد برای ما به طول بیانجامد. ابدی که برای بعضی هایمان فردا و برای بعضی چند سال دیگر است. در ایران یا باید عضو آنچنانی شورا باشی که از خوبی هایش سر در بیاوری و یا از دور تماشاچی نابودی یک نهاد مهم باشی که می توانست پرچمدار رویای شهروندان ایرانی باشد. این روز را به اندک اعضای شریف و خادم در این نهاد تبریک و به آحاد مردم سرزمین مان تسلیت می گوییم.

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال
پربازدیدترین

وزیر آموزش و پرورش: در صورت ادامه تعطیلات، دانش آموزان مجازی آموزش می بینند

مردم در اولین مجلس گام دوم انقلاب به ائتلاف اصولگرایان اعتماد کردند/ این پیروزی شیرین و بزرگ را به رهبر معظم انقلاب اسلامی و همه منتخبین مردم تبریک می گوییم

وقتی دن کورلئونه باید برود جلو، بوق بزند! / دچار ویروس کرختی شده‌ایم

از اظهار ندامت خبرنگار به خاطر رای دادن به روحانی تا حمله شدید بنزینی به حسن نژاد

جیب خالی و پز عالی / چرا دیوار کوتاه CIS برای ما بلند است

لطفا به قانون و شعور مردم مازندران توهین نکنید! / مردم فریب این پروپاگاندا را نمیخورند / شک نکنید همین طرح باعث شکست شما خواهد شد

مدارک جنجالی و دردسر ساز مسئولین کشوری / از خاتمی و هاشمی تا رحیم مشایی و روحانی + عکس و جزئیات

دو نامزد قطعی اصلاح طلبان در استان کیستند / از رایزنی شیخ در شرق تا ترس از تکرار نفاق در نوشهر

قم با ۴۰ دقیقه در صدر است ، مازندرانی ها ۲۲ دقیقه در روز مطالعه می کنند / مردم اهل مطالعه اند ما بلد نیستیم نسخه بپیچیم / با اعلام این اعداد به مردم ظلم می کنیم / عرق شرم بر پیشانی مردم یا مسئولان؟

رئیس سازمان جنگل‌ها بازداشت شده است؟

آرشیو