امروز : جمعه ۲ مهر ۱۴۰۰ ساعت : ۹:۱۴ AM
اختصاصی عبارت
بررسی نقش مهارت افزایی در اشتغال پایدار استان مازندران؛

اشتغال در گرو مهارت، مهارت در گرو امکانات

کارگاه  + کارگر+عبارت
    -     کد خبر: 54043
    -     تاريخ انتشار : ۱۳۹۹/۵/۸|۱۰:۵۶
به عقیده کارشناسان یکی از دلایل عدم موفقیت مراکز متعدد آموزشی فنی‌وحرفه‌ای و مهارت‌محور در استان، از بین رفتن فرهنگ مهارت‌آموزی و تمایل به مدرک‌گرایی در بین مازندرانی‌ها است. اما دلایل دیگری نیز در این زمینه وجود دارند.

عبارت - گروه اقتصاد: در میان مولفه‌های تاثیرگذار در تحقق جهش تولید به عنوان شعار محوری سال، نیروی‌انسانی از عناصر بسیار تعیین‌کننده در دستیابی به این مهم است. در دهه‌های نه‌چندان دور گذشته، منابع طبیعی و معادن‌زیرزمینی به عنوان اصلی‌ترین ثروت جوامع محسوب می‌شد و اساسا در ارزیابی ثروت کشورها به بررسی میزان منابع و معادن‌زیرزمینی آنها پرداخته می‌شد، اما با آشکار شدن نتایج توسعه مبتنی بر نیروی‌انسانی توانمند و ماهر در برخی از کشورهای جنوب‌شرق آسیا و اروپایی، نگاه به ثروت ملل تغییر کرد و امروزه یکی از مولفه‌های کلیدی دارایی یک ملت، دانش و توان نیروی انسانی آن است.

از سویی دستیابی به جهش تولید با وجود نیروی‌انسانی نیز نیازمند توجه ویژه به مقوله مهارت‌آموزی و مهارت‌افزایی است. درواقع مهارت‌آموزی ابزاری برای توسعه و تربیت نیروی‌کار ماهر و توانمندسازی نیروی‌انسانی جویای‌کار در راستای بهره‌وری بیش از پیش تولید و پیشرفت کشور در زمینه‌های مختلف اقتصادی و اجتماعی است.

در حال حاضر بیکاری از مهمترین مشکلات و چالش‌های امروز جامعه به‌شمار می‌رود و عدم برخورداری جوانان جویای‌کار از مهارت را می توان از دلایل مهم مشکل بیکاری نام برد. در جهان امروز پیشرفت و رفاه جوامع حاصل سخت‌کوشی، برنامه‌ریزی و نوآوری است و اشتغال و تولید بر اساس مهارت‌های فردی و جمعی برنامه‌ریزی و به اجرا درمی آید.

مهارت‌آموزی از دیرباز در جامعه ایرانی قدرومنزلت بسیاری داشت، بطوری‌که افراد از سنین پایین به فراگرفتن یک یا چند مهارت اقدام می‌کردند تا در آینده شغلی خود دغدغه نداشته باشند. در بعضی موارد هر شغل از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شد و مهم‌تر آن‌که همواره هر فردی را به مهارتی که داشت یاد می‌کردند. مثل خیاط باشی، معمارباشی، نقاش‌‌باشی و...

اما به عنوان مثال در استانی مانند مازندران که سرشار از نعمات طبیعی و خدادادی است، تغییر نسل، سبک زندگی و گرایش به مدرک‌گرایی، اهمیت آموزش مهارتی را به حاشیه برد، طوریکه همه پتانسیل و نیروی فرد، خانواده و سیستم‌ آموزشی صرفا به تحصیل در مراکزآموزشی بدون کارایی عملی و حرفه‌ای خلاصه شد.

یعنی خانواده‌ها تحصیل فرزندان‌شان در رشته‌های نظری را بر مهارت‌آموزی ترجیح دادند و حاصل این انتخاب تاسیس پی‌درپی دانشگاه‌ها در استان مازندران بود. با گسترش مراکز مختلف آموزش عالی و دانشگاهی، سونامی دانش‌آموختگان بدون مهارت جامعه را دربرگرفته و بحران اشتغال به اوج خود رسیده است و این در حالیست که بسیاری از فرصت های شغلی به دلیل نبود نیروی‌کار ماهر و آموزش‌دیده با کمبود متقاضی روبرو شده‌اند. بسیاری دیگر نیز با وجود فعالیت اما با ظرفیت واقعی خود فرسنگ‌ها فاصله دارند.

به عقیده کارشناسان یکی از دلایل عدم موفقیت مراکز متعدد آموزشی فنیوحرفهای و مهارت‌محور در استان، از بین رفتن فرهنگ مهارت‌آموزی و تمایل به مدرک‌گرایی در بین مازندرانی‌ها است. اما دلایل دیگری نیز در این زمینه وجود دارند.

در حال حاضر در مازندران ۸۶۱ آموزشگاه فنی‌و‌حرفه‌ای وجود دارد که غالبا در شاخه‌های مختلف آموزشی در حوزه کشاورزی، صنعت، خدمات، فرهنگ و هنر فعالیت می‌کنند. اما دلایلی مانند به‌روز نبودن امکانات و تجهیزات و نبود پیوند بین بازارکار و مهارت‌آموزان سبب می‌شود تا آنان گرایش کمتری به این آموزشگاه‌ها داشته باشند. وضعیت بسیاری از مراکز آموزشی فنی‌وحرفه‌ای در مازندران تعریفی ندارد و ابزارآلات مستهلک و قدیمی سبب می‌شود تا برخی از این آموزش‌ها بیهوده و صرفا برای مدرک آن صورت پذیرد.

البته در این سال‌ها موفقیت‌هایی نیز در زمینه اشتغالزایی با کمک مهارت‌افزایی نصیب مازندران شده است که بیشتر آنان مربوط به شرکت‌های دانشبنیان و یا الکترونیکی بوده که به عقیده کارشناسان بیش از حمایت دولتی نیاز به استعداد فردی داشته و اغلب آنان در کارگاه‌های خصوصی و باهزینه شخصی به سرانجام رسیده‌اند.

امروزه در کشورهای توسعه یافته توجه به آموزشهای مهارتی به عنوان اصلی جدایی ناپذیر در پیشرفت کشور مورد توجه قرار گرفته و همه ما اگر دغدغه شغلی برای آینده فرزندانمان را داریم، راهی جز این نیست که آنان را بیش از پیش با اهمیت آموزش‌های فنیوحرفهای آشنا کنیم تا به حرفهآموزی ترغیب شوند. ازطرفی سازمان فنی‌وحرفه‌ای نیز باید امکانات لازم برای طی این مسیر را برای مهارتآموزان فراهم بیاورد تا پس از گذراندن دوره‌های آموزشی تبدیل به یک نیرویکار فعال و آماده ورود به بازار شوند.

البته در سال گذشته سه هزار و ۴۴۹ نفر در استان آموزش فنی دیده‌اند در حالی که سهمیه مازندران تنها هزار و ۹۵۰ نفر بود. این مسئله نشانگر آن است که فرهنگ مهارت‌آموزی دوباره درحال شکل‌گیری است و استقبال خانواده‌ها از این موضوع نیاز روزافزون استان به امکانات را نمایان‌تر می‌سازد.

در همین راستا ماه گذشته، سازمان فنی‌حرفه‌ای، گردشگری، جهاد کشاورزی، سازمان صنعت،معدن و تجارت و استانداری مازندران تفاهم‌نامه‌ مهارت‌افزایی را به امضا رساندند تا به آینده این مسیر در استان امیدوارتر شویم. البته باید به این مسئله توجه داشت که آموزش مهارت زمانی به کار می‌آید که اولا با توجه به ویژگی‌های هر سرزمین صورت پذیرد و ثانیا ارتباط مراکز آموزشی با بازار کار به‌شکلی باشد تا فرد آموزش دیده در کمترین فاصله زمانی ممکن به بازار کار هدایت شود.

طبق گفته مسئولان در سه‌ماهه نخست سال جاری ۶۳هزار زندانی، ۶۲ هزار معتاد بهبود یافته، ۱۲هزار معلول، ۲۷ هزار زن سرپرست‌خانوار، ۶۰هزار زن خانه‌دار، ۲۷۷هزار دانش‌آموز و ۵۲۱ هزار نفر متقاضی مهارت‌آموزی از آموزش‌های سازمان فنی‌وحرفه‌ای مازندران بهره‌مند شدند.

البته گفتنی است طبق آخرین آمارها در مجموع ۱۱۰ هزار بیکار در استان مازندران وجود دارند.

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال