امروز : شنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۹ ساعت : ۵:۴۰ AM
اختصاصی عبارت
پس از ماه ها دیگر ماسک تبدیل به یک پوشش مرسوم برای مردم شده؛

پارچه ای خطرناک به نام ماسک

ماسک + عبارت
    -     کد خبر: 56644
    -     تاريخ انتشار : ۱۳۹۹/۸/۲۵|۱۰:۱۴
در این شرایط و روبرویی با نیاز روزافزون ماسک و رونق تولید آن در هر کوچه و پس کوچه ای، یکی از کارهایی که باید انجام شود، نظارت و کنترل بر واحد های تولیدی است که محصولی با این اهمیت را در جامعه توزیع می کنند و آنچه می‌تواند کنترل کننده ویژگی‌ این ماسک‌ها باشد، «استاندارد» و الزام تولیدکنندگان به رعایت آن است.

عبارت - گروه جامعه: بیش از 9 ماه از ورود ویروس «کرونا» به کشور می‌گذرد و حالت اضطرار و مراقبت از خود کم‌ کم با سبک زندگی مردم عجین شده است.

این روز‌ها تا حدودی از ترس و اضطراب ابتدایی این معضل کاسته شده و اغلب مردم به شستشو و ضدعفونی کردن مداوم دست‌ها و سطوح عادت کرده‌اند، اما هنوز تقاضای بیش از حد برای برخی «اقلام بهداشتی» پابرجاست. یکی از اقلام بهداشتی که از ابتدا با این مسئله روبرو بود، «ماسک» است که در چند ماه اخیر کمتر از گذشته در بازار پیدا می‌شود اما نسبت به روزهای نخست شیوع بیماری وضعیت بسیار بسیار مطلوب‌تر است.

مسئولان و دست‌اندرکاران بخش تولید طی این مدت همواره علت اصلی کمبود «محصولات بهداشتی» را افزایش ناگهانی تقاضا در پی شیوع ویروس کرونا ابراز کرده‌ اند که شاید دلیل اصلی این مشکل باشد، اما این ماجرا حواشی دیگری هم دارد. در همه‌جای کشور و همچنین استان مازندران، استفاده از ماسک اصلی‌ترین روش مبارزه مردمی با کرونا بوده و از آن‌جا که فعالیت‌های اجتماعی تا پیش از محدودیت‌های جدید به حالت معمولی بازگشته بود، استفاده از ماسک به نوعی امری واجب و ضروری برای مردم تلقی شد. اما همین موضوع سبب شد تا سودجویان این بازار را هم بدون توفیق نگذارند و با ورودشان به این عرصه با جان مردم هم کاسبی کنند. از عرضه ماسک های غیر استاندارد و نازک گرفته تا ماسک های تاریخ گذشته و تقلبی و یا ماسک های پارچه ای.

در حال حاضر علیرغم وجود ماسک های مناسب پزشکی در داروخانه‌های مازندران همچنان بخش بزرگی از مردم از ماسک های پارچه‌ای و غیراستاندارد استفاده می‌کنند.

در ابتدا فروش این گونه ماسک ها در کنار خیابان و یا در مغازه‌ها انجام می‌شد اما با سخت‌گیری‌های بیشتر، این محصول به فضای مجازی کوچ کرد و بازهم بدون نظارتی بر تولید و یا عرضه آن در اختیار مردم قرار گرفت. شاید برایتان پیش آمده باشد که در سوپرمارکت ها نیز این قبیل اقلام را دیده باشید و شاید هم حتی بدون اطلاع از موضوعی آن را خریده و استفاده می کنید.

در ابتدا بد نیست بدانید عمر مفید ماسک‌های پارچه‌ای ( آن هم ماسک های مورد تایید معاونت غذا و دارو)، بر اساس دستورالعمل جدید وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نزدیک به چهار ساعت است و هیچ ماسک قابل شست و شویی وجود ندارد!

طبق تحقیقات عبارت بعد از گسترش کرونا، جوانان جویای فرصت مازندران، در کارگاه‌های شخصی خود اقدام به تولید ماسک ‌های پارچه ‌ای با عنوان قابل شست و شو کردند و آن را به وفور در سطح شهرستان و فضای مجازی عرضه می‌کنند. این نوع ماسک‌ها به صورت غیراصولی و از پارچه‌ های نامناسب تهیه شده که نه تنها تاثیری در مقابله با ویروس کرونا ندارد بلکه خود به بروز «حساسیت‌های تنفسی» نیز منجر می‌شود.

اتفاق بد اینجاست که عده ای برای هماهنگ کردن رنگ ماسک با لباسهایشان بجای استفاده از ماسک های پزشکی و استاندارد از این ماسک های دست ساز استفاده می کنند و این کار در روزهایی که بیماری در گوشه گوشه ی شهرها کمین کرده می تواند بسیار خطرناک باشد.

بعضی نیز دلیل استفاده از این نوع ماسک را کمبود ماسک های بهداشتی و فیلتردار در بازار عنوان می کنند که به نظر تا حدی می توان حق را به آنان داد.

در این شرایط و روبرویی با نیاز روزافزون ماسک و رونق تولید آن در هر کوچه و پس کوچه ای، یکی از کارهایی که باید انجام شود، نظارت و کنترل بر واحد های تولیدی است که محصولی با این اهمیت را در جامعه توزیع می کنند و آنچه می‌تواند کنترل کننده ویژگی‌ این ماسک‌ها باشد، «استاندارد» و الزام تولیدکنندگان به رعایت آن است، این در حالی است که به گفته نیره پیروزبخت، رئیس سازمان ملی استاندارد تولید ماسک‌های تنفسی همچنان مشمول استاندارد اجباری نیست!

البته با گسترش کرونا حساسیت در قبال تولید این ابزار بیشتر از قبل شده اما همچنان جای خالی نظارت های سختگیرانه تر حداقل در استان مازندران حس می شود. زیرا کسانی که ماسک به صورت می زنند گمان می کنند از ورود ویروس به مجاری تنفسی جلوگیری کرده اند و به همین سبب ممکن است کمتر مسائل بهداشتی را در خارج از خانه رعایت کنند اما از آنجا که ماسک هایشان غیر استاندارد است و منافذی در آن برای ورود ویروس وجود دارد خطر بیماری آن ها را بیشتر از دیگران تهدید خواهد کرد.

از جمله دیگر معضلات این ماسک های تقلبی و بی فایده یا شاید حتی خطرناک، قیمت گزاف آن ها است که مردم را متعجب کرده. شاید هزینه تولید یک ماسک پارچه ای چیزی نزدیک به 2 هزار تومان باشد در حالی که قیمت فروش آن ها به بیش از 10 هزار تومان می رسد!

در شرایط دشوار این روزها هرچند حجم کاری برخی سازمان ها مانند صنعت و معدن بسیار بیش از گذشته شده اما نباید نظارت ها بر این بخش حساس را فقط محدود به مصاحبه ها و اخبار منتشر شده در رسانه ها کرد. برخورد های سفت و سخت شاید عده ای را از سود زیاد این کار منصرف کند و همین امر باعث نجات جان افرادی شود که با تکه پارچه ای بر روی صورت فکر می کنند در برابر کرونا مصون مانده اند.

البته ساماندهی جامع و کامل این وضعیت نیازمند تدوین استانداردهای لازم و نظارت بر تولید ماسک‌‌های تنفسی توسط سازمان ملی استاندارد و وزارت بهداشت است که امیدواریم هرچه زودتر صورت پذیرد تا دیگر شاهد خرید و فروش این آلت قتاله ی قرن بیست و یکمی در کوچه خیابان های شهر نباشیم.

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال
پربازدیدترین