امروز : دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۹ ساعت : ۸:۲۰ PM
اختصاصی عبارت
قابل توجه میراث‌فرهنگی و شهرداری ساری؛

چگونه می‌توان یک ثروت تاریخی را بدل به بمب ساعتی کرد؟

بهرام اتر+عبارت
    -     کد خبر: 58120
    -     تاريخ انتشار : ۱۳۹۹/۱۰/۲۷|۱۱:۵۷
کاروانسرای بهرام اتر، بعنوان تنها باقیمانده کاروانسراهای درون‌شهری شمال ایران سالهاست بدون کوچکترین توجهی به حال خود رها شده و درآستانه آوار شدن است.

عبارت-گروه فرهنگ: بالاخره آنچه عبارت، دهها بار از وقوع آن اعلام خطر می‌کرد، اتفاق افتاد و آتش، دامن تنها کاروانسرای درون‌شهری شمال ایران را گرفت.

چند روز قبل، خبر آتش‌سوزی مغازه‌ای در خیابان جمهوری اسلامی رسانه‌ای شد. تصاویر نشان می‌داد که آتش از کف دکان پا گرفته و به کاروانسرا که در طبقه فوقانی قرار دارد سرایت کرده است.

اگرچه آتش‌نشانی موفق به اطفا حریق شد اما این زنگ خطری است که به ما می‌گوید، یک بی‌احتیاطی دیگر می‌تواند آتش‌سوزی بزرگ دهه هفتاد در کوچه بهرام اتر را تکرار کند.
در آن آتش‌سوزی که از یک خیاطی قدیمی آغاز شده‌بود، ضلع جنوبی کاروانسرا و خانه‌های قدیمی پشت تکیه بهرام اتر خاکستر شدند و داغی را بر دل تاریخ شهر ساری به جا گذاشت.

تکرار چنین اتفاقی نه‌تنها میراث فرهنگی شهر را تهدید می‌کند، بلکه جان بسیاری را نیز به مخاطره می‌اندازد.

کاروانسرای بهرام اتر، بعنوان تنها باقیمانده کاروانسراهای درون‌شهری شمال ایران سالهاست بدون کوچکترین توجهی به حال خود رها شده و درآستانه آوار شدن است.
اثری که سال‌ها از ثبت ملی آن می‌گذرد، اما حتی یک آجر روی آجر آن نگذاشته‌اند و ٢٠سال است هیچیک از مدیران میراث هم برای سرکشی به‌سراغ آن نرفته‌اند.

عبارت به زودی گزارشی ویژه درباره این اثر باشکوه تاریخی منتشر خواهد کرد، اما عجالتاً باید فکری برای ایمن سازی این بنای تاریخی کرد. بنر مغازه‌های طبقه همکف، ماده خام آماده اشتعال هستند و خطری بالقوه برای کاروانسرا. بنابراین اولین قدم؛ حذف این تابلوها و جایگزین کردن‌شان با مدل دیگری است که خطر به مراتب کمتری داشته باشد.
بهتر است که تابلوی همه مغازه‌های همکفِ کاروانسرا، مثل تابلوی مغازه‌های شهرآشوب یکپارچه طراحی شود تا حداقل با معماری کاروانسرا، تناسب داشته باشد.

از سویی دیگر همه مغازه‌های اطراف این بنا باید به کپسول آتش‌نشانی مجهز شوند و توصیه‌ها و آموزشهای لازم به کسبه داده شود.

میراث‌فرهنگی هم باید با فوریت به سراغ محصور کردن این کاروانسرا برود تا مانع تجمع و شب خوابی معتادان در آن شود.

تابحال هرچه گفته‌ایم و نوشته‌ایم به گوش هیچکسی آشنا نیامده و این بی‌تفاوتی بیش‌از هرچیز دیگری مایه آزار ساروی‌هاست. کافی است این اثر در رشت یا گرگان بود، آنوقت امروز بجای ویرانه از دلش یک هتل فرهنگی با کافه و قهوه‌خانه‌ و کتابخانه در می‌آوردند و به‌جای اینکه خطری بالقوه برای آتش‌سوزی و آوار باشد، منبع درآمدی می‌شد برای جوانان شهر!

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال