امروز : یکشنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۰ ساعت : ۷:۳۷ PM
یادداشت تحلیلی عبارت
چرا نامزدهای شورای شهر ساری، برای ساروی‌ها مهم نیستند؛

قحطی آدم‌حسابی در شهر آدم‌حسابی‌ها / آیا در بزرگراه عبوری - حسین‌زادگان، تصادف خواهد شد

شورای شهر ساری+عبارت
    -     کد خبر: 59536
    -     تاريخ انتشار : ۱۴۰۰/۱/۸|۱۲:۳۶
سرویس : جامعه >> شهری
اگرچه نامزدها با شعارهای رنگارنگ همیشگی به میدان آماده‌اند، اما خودشان نیز به خوبی می‌دانند جلب اعتماد مردم سخت‌تر از هر زمان دیگری است.

عبارت - جواد رحیمیان: اسامی افرادی که در انتخابات شوراهای شهر مازندران ثبت‌نام کرده‌اند رسماً اعلام شده و حالا باید منتظر تأییدصلاحیت‌شدگان بود تا عرصه‌ی حقیقی انتخابات شوراهای شهر شکل بگیرد.
همزمانی انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراها به‌طور تاریخی موجب افزایش مشارکت شده است، اما در این دوره از انتخابات چالش مشارکت از همیشه جدی‌تر است.
کارنامه‌ی حسن روحانی علیرغم خدمات فراوان دولت او به‌ویژه در حوزه انرژی و زیرساختی، در چشم مردم آنقدر تیره و تار است که اساساً آنها را به جایگاه رياست‌جمهوری بی‌اعتماد و بی‌اعتنا کرده است.

حضور ترامپ بعنوان رئیس‌جمهور آمریکا در کاخ سفید، بی‌تفاوتی روحانی به شعارهای انتخاباتی‌اش (مخصوصا شعارهای سیاسی و فرهنگی)، فشار رقبای سیاسی علی‌الخصوص در حوزه‌ی خارجی و به‌ویژه برجام، پوشالی بودن ساختار حزب اعتدال و توسعه و نبود ایدئولوژی خاص و متمایز، ضعف شدید دولت‌های یازدهم و دوازدهم در حوزه‌ی روابط‌عمومی و اطلاع‌رسانی، شخصیتِ پروتکل‌محور رئیس‌جمهور که تضادی واضح با سلوک احمدی‌نژاد داشت، ناهماهنگی آشکار درون‌ساختاری (که این روزها خودش را در بحران مرغ نشان داده است) و برخی اظهارات عجیب روحانی در شرایط بحرانی، دست‌به‌دست هم داده و موجب شدند موفقیت‌ها و دستاوردهای دولت تدبیروامید به‌چشم نیاید.
نتیجه اعتمادی ۲۴میلیونی، می‌توانست شرایط به مراتب بهتری را - علیرغم جنگ اقتصادی آمریکا علیه کشورمان - برای ایران رقم بزند. لکن اتفاقات و اشتباهات مذکور، ناامیدیِ امیدواران را موجب شد.

در سوی دیگر، کارنامه سیاه شوراهای شهر مازندران، اهالی شهرهای استان را از هرگونه دخالتی در جهت تغییر وضع موجود ناامید کرده است. شورای شهرهای ساری و سلمانشهر منحل شده‌ و شهرداران ساری، بابل و سلمانشهر نیز به اتهام فساد اقتصادی برکنار یا ناچار به استعفا شده‌اند.
بعنوان مثال مرکز استان مازندران، هرگز تا این اندازه حقیر و یتیم نبوده است. دعوای سیاسی قدرت‌های درون‌شهری موجب شد شهرداری ساری در زنجیره‌ای از بلاتکلیفی مزمن گرفتار آید. وضعیت در ساری آنقدر خراب است که هیچ چشم‌انداز روشنی پیش رو نیست.
اگرچه نامزدها با شعارهای رنگارنگ همیشگی به میدان آماده‌اند، اما خودشان نیز به خوبی می‌دانند جلب اعتماد مردم سخت‌تر از هر زمان دیگری است.

درمیان داوطلبان حضور در رقابت انتخاباتی شورای شهر ساری، چهره‌های قدیمی و نورسیده فراوان به‌چشم می‌خورند. افرادِ قدیمی، بارها امتحان خود را پس داده‌اند و بعید است در این چندسال تغییر چشمگیری کرده باشند. نورسیده‌گان نیز عموما جوانانی گمنام و دهه‌ی شصتی‌اند که هیچ اندوخته‌‌ای جز جوانی ندارند، اگرچه مملو از القاب و احکام باشند.
برخی از داوطلبان همیشگی هم، که گویا از شکست خوردن لذت می‌برند، اینبار به امید معجونی از کاهش مشارکت و دلرحمی عمومی پا به عرصه گذاشته‌اند.

از بین تمام داوطلبان در ساری، به زحمت می‌توان ١٠ چهره‌ی امیدوارکننده پیدا کرد. هیچ نشانی از فرهیختگان، صاحب‌منصبان، بازرگانان یا بازاریانِ شناخته‌شده و محبوب، دانشگاهیان تاثیرگذار، عملگرایان باسابقه و مدیران کاربلد نیست. تنها ۲ الی ۳ نفر شایستگی نسبی برای حضور در جایگاه نمایندگی مردم شهر را دارند. از دل چنین ترکیبی خدا می‌داند چه شهرداری بیرون خواهد آمد.

درکنار این‌ها نباید از دخالت‌های سیاسی و مهره‌چینی دست‌های پشت‌پرده غافل شد. در دوره گذشته که مردم در نهایت امید و انگیزه بودند، انتخابات شورای شهر ساری بسیار پرچالش برگزار شد، به‌طوری‌که حسین‌زادگان؛ فرماندار وقت مرکز استان حاضر به تأیید نتیجه انتخابات نشد و نهایتاً نهادهای بالادستی به این نبرد خاتمه دادند.

آنروزها مهدی عبوری در قله‌ی قدرت و محبوبیت بود و حسین‌زادگان اجماع و قدرت کافی برای مواجه‌ی تن‌به‌تن با عملگرایان را نداشت، اما حالا او استاندار است و مهدی عبوری اساساً در خارج از مازندران به‌سر می‌برد و برخلاف ۴سال پیش، نقش مستقیمی در سرنوشت شهر نخواهد داشت.

اگرچه عبوری بدون حضور فیزیکی و مستقیم نیز یکی از دو بازی‌ساز اصلی در انتخابات شورای شهر ساری خواهد بود، با این تفاوت که امروز کفه‌ی ترازوی قدرت به نفع حسین‌زادگان سنگین‌تر است.

با همه‌ی این‌ها، رسوایی بزرگ رجبی و بی‌عملی عجیب سرپرست فعلی شهرداری ساری، قدرت چانه‌زنی حسین‌زادگان را در سطح شهر کاهش داده و عبوری بی‌شک از این حفره برای افزایش آرای ومهره‌های خود سود خواهد برد.

اما این جدال دموکراتیک وقتی جذاب و سرنوشت‌ساز خواهد بود که مشارکت عمومی و علاقه‌ی مردم ساری به تعیین سرنوشت شهرشان بالا باشد. گزاره‌ای که شرایط فعلی ساری به هیچ‌وجه آن را تأیید نمی‌کند. اما نباید به فضای فعلی قناعت کرد و تحلیل‌ها را تمام‌شده دانست. بی‌شک تا روز برگزاری انتخابات بین ۲۰ تا ۳۰ درصد به کسانی که رأی خواهند داد افزوده خواهد شد. ایجاد جو انتخاباتی، استفاده از شرایط خاص برخی محلات ساری نظیر بلوار کشاورز و فعال شدن کاندیداها در فضای مجازی موجب گرم شدن تنور انتخابات خواهد شد، اما معلوم نیست از این گرما نانی برای مردم ساری برشته شود.

به نظر می‌رسد چاره‌ای جز استفاده حداکثری از ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد، خیرین و دلسوزان برای ساروی‌ها باقی نمانده است. مردم شهر باید خودشان آستین همت بالا بزنند و کاری برای ساری کنند. از خيران برای خرید خانه‌های قدیمی شهر کمک بگیرند، با استفاده از ظرفیت بالای علمی و عملی جوانان شهر آنها را مرمت کنند و مکانی برای جذب گردشگر، درآمد پایدار اشتغال خانواده‌های آسیب‌پذیر و افزایش حس خوشایند شهروندی ایجاد کنند. باید خودشان به دیدن سرمایه‌گذاران بروند، از ظرفیت ساروی‌ها مقیم تهران بیشترین استفاده را ببرند و شرایطی برای بروز استعدادهای مختلف علمی و فرهنگی مردم به‌خصوص جوانان، در بخش خصوصی فراهم آورند.

باید در این راه دو اصل را همواره درنظر داشت: اول دوری از هرگونه بازی و فعالیت سیاسی و دوم؛ فرض اینکه نه دولتی وجود دارد و نه شهرداری. آنها، تنها مراکزی قانونی برای صدور مجوزها هستند و دل بستن به حرکت و برکت‌شان، راه رفتن روی آب است. والسلام.

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال