امروز : چهارشنبه ۶ بهمن ۱۴۰۰ ساعت : ۲:۳۷ AM
اختصاصی عبارت
تردد خودروهای آفرود در شهرهای سوادکوه ممنوع شد؛

ورزشکار یا خلافکار؛ مسئله این است!

آفرود+عبارت
    -     کد خبر: 61200
    -     تاريخ انتشار : ۱۴۰۰/۲/۲۹|۱۱:۵۱
معمولا علت اصلی چنین محدودیت‌هایی در مازندران، حفاظت از طبیعت اعلام می‌شود حال آن‌که در همان شهرستان سوادکوه سال‌هاست که زباله‌ها و پسماند‌های آلوده در دل همین مناطق بکر طبیعی دفن شده و هرساله چندین هکتار از جنگل‌های بکر هیرکانی در آتش بی‌تدبیری مسئولان استانی و شهرستانی تبدیل به خاکستر می‌شوند اما تا نوبت به تفریح و شادی جوانان می‌رسد ناگهان تمام ارکان شهر یادشان میفتد که باید از این سرمایه ملی به خوبی محافظت کنند، آن‌قدر خوب که حتی فرصت تماشای آن را نیز از شما بگیرند.

عبارت-گروه ورزش: به تازگی محمد خانلری دادستان سوادکوه از ممنوعیت تردد خودرو‌های آفرود در سطح شهرهای این شهرستان خبر داد. اقدامی که شاید سبب رنجش علاقه‌مندان به این رشته ورزشی پرطرفدار شود.

برای کسانی که با این رشته آشنایی ندارند باید گفت به طورکلی "آفرود" در زبان فارسی به معنی بیراهه نوردی است. یعنی خروج از مسیرهای همیشگی و جاده های آسفالت و رانندگی در زمینی که جاده ای در آن وجود ندارد؛ برای مثال در دل کویر و شن های روان یا وسط جنگل های انبوه یا حتی بین صخره ها و کوه ها.

این روزها آفرودسواری به عنوان یک ورزش شناخته شده و به عقیده بسیاری گران ترین ورزش دنیاست اما همین ورزش با توجه به همه دردسرها و هزینه هایش، تب و تاب شدیدی در بین جوانان ایجاد کرده است که نمی‌توان به سادگی از آن عبور کرد.

جالب است بدانید مسابقات آفرود سواری نیز در تمام نقاط ایران برگزار می شود و در کلاس های مختلف رانندگان با هم به رقابت میپردازند. فدراسیون اتومبیل رانی و جهانگردی این مسابقات را برگزار و جوایز ارزشمندی هم به برندگان اهدا میکند. البته که اجرای این ورزش در ایران مثل بعضی رشته های دیگر ورزشی به دلیل نداشتن امکانات کافی از جمله پیست ویژه و عدم تامین بودجه دولتی همواره با مشکلاتی روبروست اما با وجود مشکلات، این رشته ورزشکاران و قهرمانان زیادی در مسابقات داخلی و بین المللی دارد که از جمله آن ها می توان از پرویز شه بخش که حضوری پرنگ در مسابقات معروف مثل رالی داکار دارد اشاره کرد.

حال در این بین گاهی محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های عجیبی برای رانندگان این خودروها و به‌طورکلی آفرود در شهرهای مختلف ایران اعمال می‌شود که یکی از جدیدترین‌های آن در همین استان مازندران و شهرستان سوادکوه به گوش رسید. آن‌هم در حالی که در استانی مانند مازندران تقریبا تمام شرایط انواع آفرود وجود دارد و شما می توانید به این افتخار کنید که بهترین استان کشور را برای آفرودسواری در اختیار دارید.

معمولا علت اصلی چنین محدودیت‌هایی در مازندران، حفاظت از طبیعت اعلام می‌شود حال آن‌که در همان شهرستان سوادکوه سال‌هاست که زباله‌ها و پسماند‌های آلوده در دل همین مناطق بکر طبیعی دفن شده و هرساله چندین هکتار از جنگل‌های بکر هیرکانی در آتش بی‌تدبیری مسئولان استانی و شهرستانی تبدیل به خاکستر می‌شوند اما تا نوبت به تفریح و شادی جوانان می‌رسد ناگهان تمام ارکان شهر یادشان میفتد که باید از این سرمایه ملی به خوبی محافظت کنند، آن‌قدر خوب که حتی فرصت تماشای آن را نیز از شما بگیرند. حالا اگر سالانه چندید تن چوب از دل همین جنگل‌ها قاچاق می‌شود چیز چندان مهمی هم نیست!

درضمن، این که ممنوعیت ورود خودروهای آفرود به مناطق طبیعی که چندسالی است در کشور ما روی بورس رفته به کنار، ممنوعیت عبور و مرور این خودروها در داخل شهر دیگر چه کمکی به حفظ طبیعت می‌کند که ما بی‌خبریم؟ آیا این رفتار چیزی جز مخالفت مستقیم با پا گرفتن این ورزش نوپا در ایران و مازندران است؟ ورزشی که فرانسه و چند کشور دیگر با به راه انداختن "رالی داکار" سالانه میلیاردها دلار از آن درآمدزایی دارند و درکنار آن صدها هزار نفر گردشگر را از سراسر جهان برای تماشای آن گرد هم جمع می‌کنند.

اگر مشکل ما تخریب طبیعت است، به تعداد مدل‌های مختلف ماشین‌های آفرودی راه برای جلوگیری از آن وجود دارد. از ایجاد مسیرهای کنترل شده تا تعیین پیست‌های مسابقات و تشکیل یک کمیته سازمان‌یافته در فدراسیون اتوموبیل‌رانی همه و همه می‌تواند راهکاری برای ساماندهی این ورزش پرطرفدار در بین جوانان ایرانی باشد. اما پاک کردن صورت مسئله و ممنوع کردن آن، به نوعی بدوی ترین برخورد با پدیده‌های نوین جهان امروز است که بدون شک هم راه به جایی نخواهد برد.

هیچکس منکر این مسئله نیست که با متخلفان در هر زمینه‌ای باید برخورد جدی و اصولی شود، خواه این مسئله آفرود باشد و یا هر چیز دیگری که قوانین عبور و مرور در کشور را تحت الشعاع قرار می‌دهد، اما در این میان هستند بسیاری که در این دوران بی‌دلخوشی تنها دلخوشی آنان همین خودروهای دودیفرانسیلی است که ما به آن لقب آفرود داده‌ایم. در چنین شرایطی برخورد قهری با افرادی که به دید ورزش و یک سرگرمی سالم به این مقوله نگاه می‌کنند، تبعاتب جز سرخوردگی بیشتر جوانان را درپی نخواهد داشت.

بیایید قبول کنیم که ضعف اصلی در ساختار و سیستمی است که اکنون و بیش از یک دهه از ورود این ورزش به کشور هنوز نتوانسته اولیه ترین امکانات موجود برای علاقه‌مندان آن را فراهم کند نه کسی که فقط علاقه دارد خود و خودروی دودیفرانسیلش را در چالش‌های سخت جاده‌ای قرار دهد.

در حوادث طبیعی چندسال گذشته از زلزله‌های پی‌درپی در نقاط مرکزی کشور تا سیل و آبگرفتگی در شمال ایران و حتی همین مازندران، آفرودرها در همان ساعات اولیه با استفاده از تجربه‌ای که در این زمینه داشتند به امداد و کمک‌رسانی به مردم پرداختند و شاید دست دوستی را به سوی مسئولین دراز کردند اما آن‌طور که مشخص است مخالفت با آنان با دلایل دیگر و با ظاهر حمایت از طبیعت همچنان ادامه خواهد داشت. باید منتظر بود و دید در سال‌های آینده بالاخره چه اتفاقی برای این رشته محبوب اتوموبیلرانی در کشور رخ خواهد داد.

ارسال نظر

نام
پست الکترونیک
متن
captcha
ارسال